1 Ekim 1995 Dinar Depremi ve Saha Gözlemleri
1 Ekim 1995 Dinar Depremi ve Saha Gözlemleri


Kalafat D.

Özet


Bu çalışmada Dinar depremi çeşitli yönleri ile ele alınmıştır. Depremin odak mekanizması çözümü yapılmış ve yazar tarafından yapılan saha gözlemleri ile irdelenmiştir. Dinar depreminde arazide yaklaşık 11 km.'lik bir kırık zonu oluşmuştur. Kırık doğrultusunun KB-GD doğrultulu olduğu gözlenmiş, kırığın B-GB'ya olan bloğunun aşağı düştüğü dolayısıyla depremin normal faylama mekanizması ile meydana geldiği görülmüştür. Odak mekanizması çözümü de normal faylanma vermekle birlikte bir miktarda doğrultu atımlı bileşeninin bulunduğunu ortaya koymuştur. Saha gözlemleri de bu sonucu desteklemektedir. Ana şoku takip eden günlerde önemli miktarda artçı sarsıntı gözlenmiş olup bunların oluşan kırık hattının B-GB yönünde yani düşen blok üzerinde yoğunlaştıkları görülmüştür. Her ne kadar Batı Anadolu'da hâkim olan K-G yönlü açılma rejimi sonucunda D-B doğrultulu normal faylanmalar oluşmuş ise de, Dinar depremi Batı Anadolu'daki KB-GD doğrultulu fayların strain biriktirdiklerini göstermiştir. Yapısal hasarın fazla olmasında, zemin şartlarının ve yapıların aktif fay hatlarına göre konumlarının ne denli önemli olduğu Dinar depreminde bir kez daha ortaya çıkmıştır.

Summary


Various aspects of the Dinar earthquake are discussed. The focal mechanism of the event was determined using first motion data recorded at local and teleseismic distances and was correlated with the surface ruptures. The surface ruptures were distributed in a zone approximately of 11 km length striking NW-SE with the W-SW block thrown down implying normal faulting. The focal mechanism obtained from first motion data reveal normal faulting with a small strike slip component. The field observations support this fact. The main shock was followed by an intensive aftershock activity concentrated to the W-SW part of the fault corresponding to the down-thrown block. The mechanism of the Dinar earthquake implies that although the E-W striking normal faults due to th N-S extension regime dominant in Western Turkey, strain accumulation along the NW-SE striking faults is present, too. The structural damage at the Dinar earthquake once more indicated the importance of the geological conditions and the proximity of the structures to the active faults.