Toprak Dolgu Barajların Deprem Analizinde Yeni Tip Yapısal Denklemler
Toprak Dolgu Barajların Deprem Analizinde Yeni Tip Yapısal Denklemler.


Ansal A. M.

Özet.


Toprak dolgu barajların deprem yükleri altında davranışlarını incelemek ve araştırmak amacıyla yeni tip yapısal denklemlere dayanan bir yaklaşım yolu geliştirilmiş ve bu yöntemin uygulanabilirliği küçük bir toprak baraj örnek seçilerek gösterilmiştir. Önerilen analiz yöntemi iki bölüm olarak ele alınmış, ilk bölümde zeminler için daha genel ve gerçekçi yapısal denklemlerin çıkarılmasına çaba sarf edilmiş, ikinci bölümde ise toprak dolgu barajların deprem yükleri altında analizi için iki fazlı ortam teorisine dayanan bir sonlu elemanlar bilgisayar programı geliştirilmiştir.

Zeminlerin iki fazlı malzeme olarak düşünülmeleri ve böylece iki faz arasında bağımlılığın (coupling) zemin dane yapısında ve boşluk suyundaki gerilme dağılımlarının bulunmasında göz önüne alınması, zemin davranışlarının daha doğru ve gerçekçi bir bicimde incelenmesine olanak tanımaktadır. Bugüne kadar bu konuda geliştirilmiş analiz yöntemlerinin hemen hemen hepsi zeminleri tek fazlı olarak ele almakta ve boşluk suyu basıncı değişiklerini ana bağıntılardan bağımsız olarak bir takım amprik denklemler ile bulunmasını öngörmektedir. Bu çalışmanın amacı mümkün olduğu ölçüde endokronik yapısal denklemler ve iki fazlı ortam teorisinin toprak dolgu barajların deprem analizine uygulanmasında ortaya çıkan yararları ve sağladığı olanakları göstermek ve bir ölçüde, teorik olarak, önerilen analiz yönteminin uygulanabilirliğini araştırmaktır.

Örnek olarak seçilmiş toprak dolgu barajın deprem analizi iki şekilde (a) endokronik yapısal denklemlerden (b) lineer elastik gerilme-şekil değiştirme bağıntılarından yararlanarak iki ayrı gerçek deprem kaydı (a) 1940 Kaliforniya depreminde El Centro ivme kayıtlanndan elde edilmiş ve düzenlenmiş kuzey-güney bileşeni, (b) 1971 San Ferrando depreminde Pacoima ivme kayıtlarından elde edilmiş ve düzenlenmiş güney 74° batı bileşeni kullanılarak yapılmıştır.