Kuzey Anadolu Fay Zonunda Deprem Kaynak Parametrelerinin Magnitüdle İlişkisi
Kuzey Anadolu Fay Zonunda Deprem Kaynak Parametrelerinin Magnitüdle İlişkisi.


Ezen Ü.

Özet.


Kuzey Anadolu Fay Zonunda 1939-1967 döneminde oluşmuş magnitüdü Ms>6 olan 8 büyük depremin makrosismik gözlemleri kullanılarak, deprem kaynak parametrelerinin magnitüdle ilişkisi araştırılmıştır. İncelenen depremlerin statik özelliklerinden yararlanarak, sismik enerji, sismik moment, fay boyu, fay yüzeyi alanı, yer değiştirme ve gerilme düşümü gibi kaynak parametrelerinin magnitüdle olan ampirik ilişkisi saptanmıştır. Bu ampirik bağıntıların saptanmasında 8 büyük depremin faylanma türü doğrultu atımlı fay olarak kabul edilmiş ve fay düzlemi derinliği 15 km olarak alınmıştır. Çalıuşmada bulunan ampirik bağıntıların bazıları daha önceleri başkalarınca doğrultu atımlı faylanma türü için saptanmış bağıntılara benzemektedir. Öte yandan benzemeyen bazı bağıntıların, diğerlerinkinden olan farklılığı sismik aktivitenin bölgeden bölgeye olan değişimi olarak yorumlanabilir.

Summary.


The relations between earthquake – source parameters and magnitude are examined using macroseismic observations of 8 major earthquakes (Ms > 6) that occured along the North Anatolian Fault Zone during 1939 - 1967. The relationships between magnitude (M) and seismic - source parameters such as seismic energy, seismic moment, fault length, fault area, seismic slippage and stress-drop have been determined from static properties of earlhquakes jn question. In the determination of empirical relations, the type of faulting of 8 major earthquakes were assumed as strikeslip, Vertical extension of fault plane was taken as 15 km. The empirical relations found in this study seem to be similar to those published earlier strike-slip type faultiug. Any differences between these and ours can be interpreted in terms of regional variation or seismic efficiency.